شب بی قانون -

ملاقات با خودم در ساعت صفر

در پرواز بودم . پرواز . باید خودم را می بردم و یک جائی ، جا می گذاشتم، دریا ، جنگل و یا یک گریزگاه بدوی: محل عابر عبور پیاده . از سرعت خود بکاهید . گردش از هر نوع ممنوع .

همه اش از همان دیوانه بازی سفید با زمینه قرمز شروع شد. انعکاس و بازتاب ، دو گوی آبی با دو اژدهای زرد و صدای زنگ.

زنگ ، مدرسه ، کلیسا، در ،آهن ، بز ، شتر ، پایان مسابقه ،کفش...

+ نوشته شده در سه شنبه دهم مهر 1386ساعت توسط سمانه احمدی |

هر کس که از معبر اتهامش عبور می کرد برچسبی برپیکره اش می زد
که هی فلانی چرا این طور پوشیده ای !؟
مگر قرار نیست همه چیز ملی باشد ؟
اما باز هم آنسوی مرزها کسی پیرهن ملی ساخته
تا ما در این سو تنهابه تصویر. دل خوش باشیم.

صفحه نخست
پست الکترونیک

نوشته های پیشین

مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386

پیوندها

مطالعات تاریخ معاصر ایران
بازتاب
رضا علامه زاده
نيما بهنود
آرزو شهبازي
رضا استادي
خبر گزاري فارس
خبرگزاري ايسنا
خبرگزاري مهر
سيما فيلم
ماه مهر
فرهنگستان هنر
خانه هنرمندان
كافه تيتر
خبر گزاري هنر
کیوان کثیریان
حمیدرضا هوشمند
شهروند امروز
روزنامه اعتماد
تادانه
خبرگزاري كتاب ايران
بالاترین
مصطفی جلالی فخر
پايگاه عكس خبري ايران
منصور نصيري
راضيه بهرامي
احسان عابدی
عکاسی
مكتوب
سید ابراهیم نبوی
پرویز جاهد
سينماي ما
شادی طلوعی
محسن فرجی
پايگاه خبري فيلم كوتاه
ماندگار
بی بی سی
عمو اروند
جدید مدیا
حنیف مزروعی
نوای مارلون
كتاب نوشت
همشهری آنلاین
نشریه آرش
جدید نیوز
تیغ ماهی
ویکی پدیا
دن کیشوت
علی احمدی
كارگاه نقد فيلم مهر
یک صفا و دو وفا
سي نت
رادیو فرانسه
پيك ايران
یداله رویایی

آمار بازدیدکنندگان

افراد آنلاين:

تعداد بازديدها:

ليست وبلاگهای به روز شده

RSS

طراح قالب:BlogSkin